Dimensionale stabiliteit van stoffen omvat doorgaans krimp, rek en veerkracht. Dimensionale stabiliteit heeft rechtstreeks invloed op het comfort van kleding en het uiterlijk van het eindproduct. Stoffen met een hoge dimensionale stabiliteit vertonen na het wassen een minimale dimensionale verandering en zijn minder gevoelig voor vervorming, terwijl stoffen met een slechte stabiliteit eerder krimpen, loskomen of vervormen, wat resulteert in slecht-passende of onaantrekkelijke kledingstukken.
De maatvastheid van stoffen wordt door verschillende factoren beïnvloed. Vezelsamenstelling is cruciaal; natuurlijke vezels zoals katoen en wol zijn gevoelig voor krimp tijdens het wassen of in vochtige omgevingen, terwijl chemische vezels zoals polyester en nylon een betere maatvastheid hebben. Weef- of breistructuren hebben ook invloed op de stabiliteit: gebreide stoffen zijn elastischer en vatbaarder voor uitrekking of vervorming, terwijl geweven stoffen relatief stabiel zijn, maar variaties in dikte en weefdichtheid kunnen tot verschillende gradaties van maatveranderingen leiden. Afwerkingsprocessen zoals warmtefixatie, verzachting of krimp{3}}behandelingen kunnen de maatvastheid van stoffen aanzienlijk verbeteren.
Bij testen en gestandaardiseerd beheer wordt de maatvastheid doorgaans beoordeeld aan de hand van waskrimp, natte en droge rek en veerkracht, en getest volgens nationale of internationale normen zoals ISO en GB. Een goede maatvastheid garandeert niet alleen de maatnauwkeurigheid van afgewerkte kledingstukken, maar verbetert ook de duurzaamheid van stoffen en de gebruikerservaring, waardoor het een belangrijke referentie-indicator wordt voor stofselectie, productie en kwaliteitscontrole.